Zaterdag 3 juli was het zo ver. Fortarock in park Brakkestein te Nijmegen was een feit. Met nagenoeg alleen maar grote namen en Bullet For My Valentine als headliner leek het een prachtig dagje te worden.

Na een kort fietstochtje kwam ik aan op park Brakkestein waar al flink veel metalheads in de rij stonden te wachten. Veel lang haar, kistjes, zwarte kleding en bandshirts sierde het park op een enorm warme zomerse dag. We waren blijkbaar wat aan de late kant, want op de achtergrond waren Textures al begonnen en zover ik het kon horen klonk het zeer goed. Het duurde even voordat we aan de beurt waren maar toen kregen we toch het prachtige papieren festivalbandje uitgereikt. We deden nog geen vijf stappen op het terrein of de zanger van Textures meldde al dat ze bij het laatste nummer aanbeland waren. We besloten maar munten te gaan halen. Jammer voor ons, maar er staat nog genoeg leuks op het programma.

Het was tijd voor Ex Deo, het project van de zanger van Kataklysmn dat op de vorige editie te bewonderen was. Ik had deze lui al eerder gezien en wist dat de show interessanter was dan de muziek. Met veel spektakel kwam Maurizio Iacono met paardenstaart en Romeins kostuum op samen met de overige bandleden. Helaas vond ik de show niet heel bijzonder. Het publiek deed leuk mee, maar de vorige keer zag ik ze in een gezellig zaaltje dat volledig met rook gevuld was en dat was vele malen overweldigender. Romulus vond ik nog het enige interessante nummer. Niet slecht, maar om nou te zeggen dat ik deze band nog een keer moet zien…

Gauw door naar een band van eigen bodum: Hail of Bullets. Old Skool Death Metal, zo lees ik in het foldertje. Dit was zeker ook te horen toen Hail of Bullets hun eerste nummer speelde. Lekker zwaar, goede grunt van Martin Van Drunen. Helaas kende ik totaal niks van hun werk, dus moest ik het allemaal nog even ontdekken. Een positieve ervaring, mooie show en de opmerking van Suarez toverde wel een glimlach op mijn gezicht. Geweldig!

Decapitated kwam eerst nog. Helaas was mijn bier weer eens op en had ik even zin om te zitten. Helaas heb ik weinig mee gekregen van deze act, en dat was jammer omdat het op plaat allemaal erg goed klinkt.

Toen kwam de eerste band die ik goed kende en waar ik heel erg naar uit keek, Watain. Corpse paint, bloed en een mooie uitrusting op het podium. Het ziet er allemaal erg spectaculair uit. Wat hoor ik nu? Het hele drumstel is niet versterkt? In ieder geval hoorde je de snaredrum niet, en dat verpeste voor mij in ieder geval het hele optreden. Foei Fortarock, dit kon beter. Ik ga deze gasten maar eens een andere keer ergens checken.

Baroness heb ik compleet gemist. Ik had honger en ging weer eens bier halen, en heb dan ook geen seconde gezien of bewust gehoord van deze band. Ik ga maar eens richting de tent waar Behemoth zo speelt. Ik heb ze deze week nog op Graspop gezien en ze gaven een prachtige show weg.

Opeens kwamen de mannen van Behemoth het podium opgerend. Ik voel een wat gehaaste sfeer, en hoop niet dat dit aan het optreden te merken is. Links en rechts wordt ik lekker verkoeld door flink headbangende mensen en zelf kon ik mijn hoofdje ook niet stil houden. Goede lichtshow, goed geluid en een goede setlist. Behemoth was voor mij een succes.
( Later hoorde ik dat de band 5 minuten van tevoren pas aankwam op het festivalterrein en dat verklaarde een hele hoop voor mij.)

Blije folk metal van Ensiferum. Aangezien er twee fans naast me staan met allebei hetzelfde shirt besluiten we vooraan te gaan staan. Het is redelijk druk bij het buitenpodium en op het moment dat Petri Lindroos het podium betreedt klinkt er de welbekende opener van Ensiferum. Zoals verwacht opent de band met From Afar dat ik stiekem nog best te pruimen vind. Ik was bang dat het keyboardvrouwtje niet te horen zou zijn, maar gelukkig was dit niet het geval. Lekker gemosht, meegezongen met klassiekers als Token In Time. Goed optreden en enthousiast publiek.

Zozo, na dit prachtige optreden rennen we naar de tent om Fear Factory te zien. Ook dit had ik op Graspop gezien en dit vond ik samen met Finntroll en Eluveitie één van de betere acts. Eén voorwaarde: het geluid moet vol open, ik wil de double bass mijn botten doen resoneren. En ja, dit gebeurt. Een keihard optreden met een geniale lichtshow die menig epilepsiepatiënt een aanval zou doen bezorgen. Wederom een geslaagd optreden.

Het houdt niet op. Kreator komt een potje thrash brengen. Deze linkse rakkers klinken vaak uit mijn speakers en Ipod, dus een feestje zal dit zeker wel worden. Vanaf de eerste noot was er een moshpit gaande die er gezellig uit ziet, maar ik heb even geen zin om gewond te raken dus besluit rustig verder te genieten. De akkoorden van mijn favoriet Enemy Of God waren nog niet aangeslagen of een verkoelende regenbui begon. Normaal haat ik regen, maar dit keer vond ik het totaal niet erg. Lekker koel. Tot nu toe is Kreator de band van de dag voor mij. Ik kan niet wachten om deze lui eind dit jaar in Eindhoven te zien.

Ook Killswitch Engage wordt mijn tweede keer. Hoewel ik het vrijwel nooit luister op cd of mp3 brengen ze live een strakke gig. Veel goede riffs en met een half bezopen band is het ook nog leuk om er naar te kijken. Net zoals op Graspop deed de gitarist nog een adje. Leuke band, goede muziek. Prima dus.

Het is tijd voor de verassing voor mij: Suicidal Tendencies. Ik heb veel gehoord van deze band, maar heb geen idee hoe ze klinken. Ik had het boekje zeker nodig en had er zin in. Na een inzakker bij Killswitch Engage hebik weer nieuwe energie. Wie ook energie hebben zijn de bandleden. Wat een feest is dit optreden. Keiharde punk, veel gemosh en zelfs de volslanke gitarist van Fear Factory liet zijn gezicht nog even zien. Op het moment dat de band meerdere mensen inviteerde om op het podium te komen ben ik gelukkig. Ik geniet er van om te zien dat mensen ergens plezier ik hebben, en dat hebben we. Een grote verassing dit Suicidal Tendencies en mocht ik ze ooit nog ergens tegenkomen zal ik niet bang zijn nog een optreden van ze bij te wonen.

Alle emo’s rennen richting de tent om Bullet For My Valentine te zien. Ik zal maar niet onthullen wat ik precies over deze band denk, maar ik kan jullie verklappen dat het niet bepaald positief is. Ik besluit maar flink door te drinken van het bier en probeer de hele show van Bullet For My Valentine uit te houden. Hoewel ik het overgrote deel kut vond, zijn sommige riffs nog best degelijk. Puur voor de lol heb ik even een rondje meegemosht. Eigenlijk alleen maar om te kunnen zeggen dat ik op Bullet heb gemosht, maar een echte goede moshpit was het totaal niet.

Wij willen Sylvia de Maat enorm bedanken voor de prachtige foto’s.