Eerder reviewde we het nieuwe album van Carach Angren Death Came Through a Phantom Ship. Nu is tijd voor een interview met deze Limburgse metalheads waarin we veel over het nieuwe album en de band zelf te weten komen.

Ten eerste wil ik jullie bedanken voor het feit dat jullie een interview met Ragherrie willen houden Jullie zullen nu vast druk zijn met het promoten van jullie nieuwste album ‘Death Came Through A Phantom Ship‘ en de komende tour. Hoe zijn de eerste reacties op jullie nieuwe album?
De eerste reacties zijn overweldigend! Het was voor ons uiteraard erg spannend, zeker na de goede reacties op Lammendam in 2008. Zelf zijn we meer dan tevreden over het resultaat dus is het nog mooier als we dat gevoel over kunnen brengen op de luisteraars en fans.

Het album staat helemaal in het teken van Van Der Decken, kapitein van de Vliegende Hollander. Is dit iets wat jullie fascineert?
Zeer zeker. Horror verhalen zijn altijd het ankerpunt van onze releases geweest en voor deze plaat hebben we dan ook dit verhaal uitgekozen. Het fascinerende aan dit verhaal is dat het een aantal onduidelijkheden bevat, daar zijn we zelf mee aan de slag gegaan door onze fantasie er op los te laten. Seregor heeft er een doeltreffende combinatie van fictie en (semi)feiten van gemaakt!

De nieuwe plaat vond ik nog meer spooky en horrorachtig dan Lammendam. Was dit de bedoeling? Zo kreeg ik bij het nummer Al Betekent Het Mijn Dood het idee dat ik naar een horroropera aan het luisteren was, hetgeen ik positief bedoel.
Ja, we wilden een combinatie van avontuur en horror in de muziek laten doorschemeren. We proberen verschillende belevingen te ontlokken bij de luisteraar door concepten als angst, hoop, razernij aan te snijden. Op de cd volgen we een aantal gebeurtenissen maar de ontwikkeling van de persoonlijkheid van ‘Van der Decken’ staat na de eerste drie tracks centraal. ‘Al Betekent Het Mijn Dood’ is inderdaad als een klein soort opera bedoelt. Het is een bijna letterlijke weergave van een dialoog tussen ‘Van der Decken’ en zijn eerste stuurman. Een belangrijk punt in de verhaallijn. Van der Decken wil uitvaren maar de eerste stuurman vindt het waanzin, gezien de barre weersomstandigheden en wil de crew beschermen. Van der Decken zet zijn eigen belang voorop, namelijk een grenzeloos verlangen naar macht over alles, zelfs de natuurwetten.

Als ik jullie Myspace bekijk, oogt het allemaal erg professioneel. Zo hebben jullie een nieuw logo en prachtige foto’s die de sfeer goed over brengen. Waarom hebben jullie besloten de oude stijl en logo achterwege te laten een nieuwe weg in te slaan?
Bedankt! Dit is eigenlijk niet heel bewust gegaan. Allereerst wil ik vooropstellen dat het oude logo zeker niet verdwenen is. We gebruiken dat gewoon nog steeds. Bij het ontwikkelen van het artwork voor deze CD is op den duur hier voor gekozen omdat het beter in de algehele compositie van bijvoorbeeld de hoes past. Dankzij de enorme professionele inzet van Erik Wijnands (Negakinu Photography) zijn we tot dit eindresultaat gekomen.

Bij het luisteren van jullie nieuwste plaat krijg ik het idee dat er meer ruimte is gemaakt voor de keyboardpassages. Zo is het gitaargeluid  en tikkeltje zachter dan dat ze op Lammendam waren. Zit hier een idee achter?
Ook dit is gaandeweg indirect gebeurd tijdens het opnameproces. De nummers zijn wat evenwichtiger in mijn beleving, meer afwisseling door Namtar’s inventieve drums en het ‘story telling’ element staat nog meer voorop. We vonden dat deze CD een nog natuurlijker geluid kon gebruiken en samen met Patrick Damiani (TidalWave Studio) zijn we aan de slag gegaan. Hij heeft een heel natuurlijke mix neergezet en we hebben zijn advies opgevolgd om geen ‘over geproduceerde’ mastering te kiezen. Kwaliteit boven volume zogezegd. Samenvattend kun je zeggen dat we geen band zijn die heel bewust dit of dat kiezen. Nee we beginnen met een sterk idee en volgen ons gevoel voortdurend totdat we een eindresultaat hebben waarover we unaniem tevreden zijn.

Wat vinden jullie zelf het grootste verschil tussen Lammendam en Death Came Through A Phantom Ship?
Persoonlijk vind ik DCTAPS wat afwisselender en volwassener uit de verf gekomen. De basis voor de nummers op DCTAPS heb ik ook pas na de opnames van Lammendam geschreven. Lammendam bevat materiaal dat geschreven is tussen 2005 en 2007, een periode waarin we nog heel erg in ontwikkeling waren. We hebben nu een stuk meer onze eigen stijl gevonden hebben het volste vertrouwen dat we hier nog heel veel uit kunnen halen. Ook verschillen de verhalen nogal, Lammendam concentreert zich op een heel onbekende legende op kleine schaal. DCTAPS richt zich op een heel bekende legende op heel grote schaal. Dat hoor en lees je terug in het verhaal zonder dat de bekende Carach elementen ontbreken!

Ik heb jullie nog niet live gezien, maar dat moet ik zeker eens gaan doen. Is het makkelijk om jullie muziek live goed over te brengen?
Binnenkort doen we de Bibelot in Dordrecht en Hedon in Zwolle aan als onderdeel van de Europese tour met Dark Funeral. Wellicht is dat een optie? Het is zeker niet makkelijk, we repeteren veel en hebben de laatste jaren veel ervaring opgedaan door het vele optreden. De nieuwe nummers zijn wat dat betreft nu wel een uitdaging maar dat gaat zeker lukken!

Nog enkele laatste woorden?
Bedankt voor dit interview en succes verder!