Click here to view the embedded video.

Op Odalheim wordt er weinig afgeweken van het aloude recept: beukende death metal met de nodige melodieën en refreinen die je direct bij je nekvel grijpen. Fimbulwinter maakt direct duidelijk dat er niet te sollen valt met deze Zweden. Het doet bijna aan als melodische black metal vanwege de blastbeats en de structuren. White Christ is een midtempo nummer waarbij de nekspieren flink getraind kunnen worden. Verderop treffen het zeer smakelijke Gathering The Battiolions aan waar het tempo flink omhoog gaat. Het zeer pakkende refrein en de gierende gitaarsolo op ’t eind maken dit één van de sterkere nummers van Odalheim.

Hoe verder het album vordert, des te meer agressie krijgen we te voorduren. Vinland is weer een voorbeeld van de veranderingen welke Unleashed heeft meegemaakt. De soms wat recht-toe-recht-aan death metal wordt ingewisseld voor licht-progressieve passages waarbij knap gitaarwerk te horen is. Direct erna worden we weer verrast door een ijzersterk stukje Unleashed in de vorm van Rise Of The Maya Warriors. Het opvallendste nummer is By Celtic And British Shores die verkapte invloeden van Djent in zich heeft. Het staat werkelijk bol met solo’s, tempowisselingen en er gebeurt van alles in drie minuten.

Unleashed doet bijna niets nieuws met Odalheim. Je weet dat je Unleashed krijgt en je krijgt ook Unleashed. Hier en daar bespeuren we wat veranderingen in het geluid maar over de gehele linie ligt deze nieuwe schijf precies in het verlengde van de laatste paar uitgebrachte platen. Het is een erg prettig album geworden welke lekker wegluistert vanwege de vaart en de variatie die in het album zit. Opgepast want Unleashed is in zicht en dan weet je dat je snel weg moet wezen wil je niet omvergeblazen worden door de kracht van de band!

Releasedatum: 20-04-2012 | Label: Nuclear Blast | Website

Tracklist:
01. Fimbulwinter
02. Odalheim
03. White Christ
04. The Hour Of Defeat
05. Gathering The Battalions
06. Vinland
07. Rise Of The Maya Warriors
08. By Celtic And British Shores
09. The Soil Of Our Fathers
10. Germania
11. The Great Battle Of Odalheim

Op Färd horen we Grimner zoals we ze kennen: aanstekelijke folk metal met de nodige harde gitaren en diepe grunts. De productie is er duidelijk op vooruit gegaan en hetzelfde geldt voor de songwriting. Na een korte intro begint het titelnummer. En midtempo nummer met een fluitje die ietwat hard in de mix staat en sterke keyboards. We horen grunts en gezellige zangpartijen die flink wat sfeer meegegeven. Toch is Forna Dagar de overduidelijke winnaar. Het heeft een extreem catchy melodietje wat dagen in je hoofd blijft zweven. Er zit een duidelijke couplet-refreinstructuur in verwerkt en is het sterkste nummer van Färd. Helaas biedt Barsarkaraseri weinig nieuws, maar afsluiter Volvans Spadom is dan weer een aangename verassing. En progressief nummer met de nodige melodie en snelheid is wat we voor onze kiezen krijgen.

Färd is een veelzijdige debuut geworden waar Grimner haar geluid weer iets verder uitdiept. Helaas zijn niet alle nummers even sterk maar over de gehele linie is Färd wederom een werkje gevonden waar de fans van folk- en melodische metal blij van zullen worden.

Releasedatum: 20-04-2012 | Label: Eigen beheer | Myspace

Tracklist:
1. Vargamarsch
2. Färd
3. Runstenen
4. Forna Dagar
5. Bärsärkaraseri
6. Völvans Spådom

Von Leere und Tod staat vol met constant beukende nummers. Screams worden afgewisseld door cleane zang van het niveau woeste neanderthaler of groepszang, wat goed bij elkaar aansluit. Los van het constante gebeuk komen er ook rustige passages voorbij, die door het contrast ontzettend sterk overkomen.

Toegegeven, het is allemaal niet bijster origineel of vernieuwend. We horen vooral generieke loopjes en de bekende ruisakkoorden. De Duitsers brengen dit echter met zoveel overgave en strijdlust dat je gewoon niet stil kunt blijven zitten en er helemaal in opgaat. Zelden heb ik iemand met zoveel gebrek aan mate horen screamen alsof z’n leven er van afhangt (je hoort z’n stem ook meerdere malen breken), de drums zijn snoeihard en ook de gitaren klinken agressief. Dat is dan ook de grote kracht van Thormesis; het gaat er niet om wat ze brengen, maar hoe ze dit doen.

Hier en daar zijn er wat timingsfoutjes te bespeuren of valt de band uit de maat. Dit is voor mij niet heel storend en maakt het naar mijn mening wat menselijker, maar ik kan me voorstellen dat het sommige mensen uit de sfeer kan halen. Wel jammer is Lebensgang, een cover van Grabfeld en afsluiter van de cd. Dit nummer haalt het niet bij het origineel en past ook niet bij het gevoel van de rest van het album. Von Leere und Tod had beter geweest als het had gestopt bij het gelijknamige één na laatste nummer.

Thormesis heeft me aangenaam verrast. Niet door de unieke composities of uitzonderlijke technische kwaliteiten, maar door hun overgave en agressiviteit. Had de band niet zo strijdlustig geweest, dan was dit een dertien uit een dozijn album. Dit album grijpt je echter zo ontzettend bij je strot dat ik daar alleen maar bewondering voor kan hebben. 

En jazeker, dat is het! Al bij het eerste liedje, War Machine, lijkt het alsof je terug de tijd in gaat. De zanger heeft bijna dezelfde stem als Layne Staley van Alice in Chains. De muziek doet mij erg 90’s aan. Hell yeah! Na een bruisende intro doet Kill Devil Hill even een stapje terug en lijkt het net alsof we inderdaad naar een Alice in Chains plaat zitten te luisteren. Dew Bragg is een prima zanger, zijn kwaliteiten komen goed naar voren op de plaat van “Kill Devil Hill”. Een van mijn favorieten is Rise from the Shadows, dit liedje klinkt lekker stoner grungy en daarop is Dew zijn zang steengoed. De muziek op deze plaat klinkt lekker rauw en de Pantera en Heaven and Hell invloeden zijn te merken. 

Ergens halverwege de plaat klinkt het echter wel wat repetitief groovy, het tempo wordt niet zo snel meer als op de opener. Het eerste en het laatste liedje zijn daarin uitschieters, deze twee hebben een hoger tempo dan de rest. Toch maakt het heerlijke gevoel dat deze plaat je geeft dat wel weer goed, de plaat is sterk genoeg om stevig door te denderen. Verstopt tussen deze repetitief klinkende liedjes zitten kleine juweeltjes verstopt, als je maar goed genoeg luistert. Gitarist Mark Zavon trakteert de luisteraar namelijk op lekkere solo’s. Het is geen irritante muziek dat je wilt skippen, je moet de liedjes uitluisteren. Drie nummers voor het einde is op “Kill Devil Hill” is ook nog ruimte voor een akoestisch nummer, Mysterious Ways, een prima toevoeging.  

Twaalf nummers lang en een dikke drie kwartier durend is “Kill Devil Hill” dan ook een prima debuutalbum. Na een aantal luisterbeurten wordt hij beter en beter. Deze halve superrockgroep met twee veteranen weten prima met twee nieuwkomers een moderne oude plaat te maken. 

Releasedatum: 28-05-2012 | Label: Steamhammer/SPV | Website

Tracklist:
01. War Machine
02. Hangman
03. Voodoo Doll
04. Gates of Hell
05. Rise From The Shadows
06. We`re All Gonna Die
07. Strange
08. Time & time Again
09. Old Man
10. Mysterious Ways
11. Up In Flames
12. Revenge

Update: De laatste band is eindelijk bekend gemaakt. Six Hour Sundown zal de laatste plek innemen. In de band speelt Lauren Harris (dochter van Iron Maiden bassist Steve Harris) die de vocals voor haar rekening neemt.

Update: De organisatie heeft twee nieuwe namen bevestigd: MaYan en Brutal Truth zullen afzakken naar België.

Graspop Metal Meeting 2012 zal op 22, 23 en 24 juni 2012 plaatsvinden in Dessel te België. Voor het festival zijn er combitickets te koop die je alle dagen toegang verschaffen tot het festival en de bijbehorende camping.  De dagtickets kunnen pas besteld worden wanneer de dagindeling van de bands bekend is. Bekijk hieronder de prijzen:

• Combiticket (22-23-24 juni): 150 euro
• Dagticket vrijdag 22 juni: 80 euro
• Dagticket zaterdag 23 juni: 80 euro
• Dagticket zondag 24 juni: 80 euro

Zoals we Sabaton kennen begint de plaat in de hoogste versnelling. Na een opbouwende intro wordt het kippenvelgevende The Lions From the North ingezet. Een geweldig nummer, maar na een minuutje of twee begin je toch wat vergelijkingen te vinden met nummers als 40:1 en Ghost Division. Desalniettemin een topbegin. Toch begin je steeds vaker in de nummers vorig materiaal van de band te vinden. Stukken die je al een keer eerder hebt gehoord, maar dan bijvoorbeeld met een andere tekst of een toon lager. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, zoals Gott Mit Uns en A Lifetime of War. Vooral het tweede genoemde nummer doet iets heel revolutionairs voor Sabaton’s doen. Het nummer is een stuk minder snel dan de meeste andere nummers, maar deze heren kunnen zich experimenteren op deze plaat wel veroorloven. Integendeel, het is een sterk, episch nummer wat mijn respect voor Sabaton alleen maar laat groeien.

Om verwarring te ontkomen: Dit is een conceptalbum. Carolus Rex gaat over de Zweedse koning Karel XII, in het Zweeds dus uitgesproken als Carolus Rex. Zijn verhaal wordt in elk nummer chronologisch verteld en dus is het een kwestie van de teksten lezen en zo stukje voor stukje het verhaal te kennen. Producer op dit album is Peter Tätgren, ook wel bekend als lid van de bands Hypocrisy en Pain. Hij brengt ook een gastbijdrage aan het nummer Gott Mit Uns. Het concept zit wel snor, alleen het feit dat Sabaton in de herhaling begint te schieten, is aanwezig. Dezelfde hoofdingrediënten worden gebruikt, alleen met een paar extra pittige en minder pittige kruiden. Maar als je Sabaton nog nooit (goed) hebt geluisterd is dit de ideale kans om de bombast die Sabaton heet eens te ervaren. Dit is dan ook een album voor fans en nieuwelingen van de band. Mensen die de band niet meer dan ‘leuk’ of ‘lachen’ zullen minder gecharmeerd zijn van dit album en kunnen Carolus Rex links laten liggen.

Met het nummer Ruina Imperii eindigt deze plaat. Zeker niet als een nachtkaars, maar juist met nóg meer vuurwerk. In mijn ogen is dit niet Sabaton’s beste werk, maar een kniesoor die daarop let. Een ruime voldoende en dus kunnen deze Zweden hun nieuwe plaat wereldwijd gaan promoten, waarbij waarschijnlijk de plaat nog beter ontvangen zal worden. Sabaton lijkt volwassener geworden te zijn met Carolus Rex maar klinkt toch weer bijzonder Sabaton op dit nieuwe album. 

Releasedatum: 25-5-2012 | Label: Nuclear Blast Records | Website 

 Tracklist:
01. Dominium Maris Baltici
02. The Lion from the North
03. Gott mit Uns
04. A Lifetime of War
05. 1648
06. The Carolean’s Prayer
07. Carolus Rex
08. Killing Ground
09. Poltava
10. Long Live the King
11. Ruina Imperii

Het horrorverhaal begint pas echt bij Lingering in an Imprint Haunting. Violen en keyboardspel openen het verhaal op een manier zoals alleen Carach Angren dat kan. Niet veel later barst de symfonische black metal los dat zo onderhand de blauwdruk van Carach Angren is geworden.  Zanger Seregor klinkt emotioneler dan ooit tevoren. De gitaren staat ditmaal wat strakker in de mix van bij het vorige album en de kracht van Lammendam is meer terug. Behalve het vertrouwde Engels horen we ook flarden Frans en Duits. Deze meertaligheid is een sterke toevoeging aan het verhaal en geven de muziek net wat meer dynamiek.

De emoties worden niet onder stoelen of banken geschoven op dit nieuwe werk. Dit komt voor het eerst sterk naar voren bij The Funerary Dirge of a Violinist. We horen prachtig vioolspel van Nikos Mavridis, die zijn vioolkunsten onder meer verleende al talloze muzikale projecten, welke het verhaal vol met dood en verderf extreem veel kracht bij staat. Het zijn vooral de songs General Nightmare en het afsluitende tweetal welke het meeste indruk maken. Het sterke refrein van General Nightmare, het snelle Little Hector what Have You Done? en het magnifieke These Fields Are Lurking met fenomenale outro waarbij de persoon die centraal staat besluit zijn leven te beëindigen staan als een huis. Je hoort de hoofdpersoon langzaam sterven, de regen kletteren en er klinkt een prachtig stuk met viool en piano.

Het is meteen te horen dat Carach Angren een enorme stap voorwaarts heeft gemaakt, zowel wat songwriting als op tekstueel vlak betreft. Een verhaal kun je op duizenden manieren vertellen, maar deze Limburgers doen het op een bijna onovertroffen manier. De muziek is veelzijdig, theatraal, op momenten furieus en vuig en op z´n tijd erg emotioneel. Dit is misschien wel het beste wat de band te bieden heeft. Verplicht voer voor fans van de band, eigenlijk gewoon voor iedereen die van melodische black metal houdt met een sterk horrorverhaal.

Releasedatum: 18-05-2012 | Label: Season of Mist | Website

Tracklist:
1. An Ominous Recording
2. Lingering in an Imprint Haunting
3. Bitte tötet mich
4. The Funerary Dirge of a Violinist
5. Sir John
6. Spectral Infantry Battalions
7. General Nightmare
8. Little Hector what Have You Done?
9. These Fields Are Lurking (Seven Pairs of Demon Eyes)