Als een label een bepaalde band aanprijst als zijnde een grote “avant-garde black metal” belofte, creëert dat bepaalde verwachtingen… Nu is avant-garde metal beduidend anders dan daadwerkelijke avant-garde muziek. Avant-garde is een genre wat nieuwe standaards vormgeeft, de grenzen van de muziek verlegt en een luisteraar doet afvragen of wat hij hoort nog daadwerkelijk muziek is, omdat het zo vooruitstrevend is, terwijl avant-garde metal iets dergelijks op een lagere schaal doet: het verlegt de grenzen van wat acceptabel is als metal. Je kunt je bijvoorbeeld afvragen tot op welk niveau Ulver, met hun ambient, elektronische en behoorlijk ‘flaky’ muziek nog daadwerkelijk metal is, idem ditto voor Solefald, maar het is overduidelijk dat ze hun tijd ver vooruit zijn – en dat is een van de kern elementen van avant-garde muziek, of het nou gefundeerd is in de metal, of niet.

Daar ligt het grote probleem met deze Vacantfield release. Iteration is gebombardeerd tot ‘avant-garde black metal’ door hun label Duplicate records, terwijl alles wat ze doen al een keer gedaan is… Het geluid van deze band doet sterk denken aan het vroege werk van Arcturus. Dus, als Vacantfield Iteration in 2001 uitgebracht had, had ik iemand een verbale klap in het gezicht verkocht als ze beweerden dat de release geen grenzen verlegde, maar vandaag de dag, nu de black metal wereld overspoeld is door bands die het genre ontstijgen, doet Vacantfield helaas niks nieuws, en zou om die reden pertinent niet gelabeld moeten worden als zijnde een band die dat wél doet.

Met dat uit de weg, blijft de volgende vraag over: als Vacantfield niets nieuws doen, wat doen ze dan? Ze hebben in ieder geval een gruwelijk solide EP gemaakt die blijkbaar het resultaat van 10 jaar songwriting is… We hebben overduidelijk niet te maken met een stel nieuwelingen, en het vakmanschap en de daadwerkelijke sound van de release bewijzen dat des te meer. Vacantfield maakt black metal in de stijl van Arcturus. De nummers zijn erg catchy, blijven uitstekend hangen, ondanks dat ze uit verscheidene erg onderling verschillende stukken bestaan, elk stuk is op indrukwekkende wijze aan elkaar geweven zodat het resultaat een samenhangende en veelzijdige plaat is.

Elke track biedt genoeg om interessant te blijven, en heeft bepaalde elementen die, ondanks dat ze niet nieuw zijn, ‘maf’ gevonden worden door de meer conventionele black metal fan. De spacy keyboards die na pakweg een minuut hun intrede doen op de opening track “Broken Shaped Atom” zijn hier een goed voorbeeld van, ze doen me bijzonder veel denken aan Arcturus, en ook aan de buitenaardse platen van Vintersorg (The Focusing Blur, any one?). Zo ook het instrumentale stuk halverwege de tweede track; de kosmos lijkt de rode draad die de drie nummers van deze EP met elkaar verbinden. Dit geldt voor zowel de lyrieke thema’s als de muziek. Alle drie de tracks bieden een aantal kleine nuances die niet opvallen tijdens de eerste luisterbeurt, en als zodanig ben je als luisteraar meer geneigd om de nummers nog een keer te luisteren, en nog een keer, om de lagen te ontrafelen.

Dusja, ondanks dat het avant-garde black metal label niet gerechtvaardigd kan worden op deze plaat, is er geen twijfel dat Iteration een goede release is, met interessante momenten, daarbij is hij precies lang genoeg. Ik heb er diep respect voor dat Vacantfield er voor kiest om een debuut EP uit te brengen in plaats van een langspeler, daar dat toch meer onderdeel is van het geijkte pad voor een band vandaag de dag. Daarmee hebben ze de mogelijke toevoeging van een aantal fillers te niet gedaan, en enkel gekozen voor goede nummers.
Dit is zeker een aanrader voor fans van ‘flaky’ buitenwereldse black metal in de trend van Arcturus en Vintersorg.

Releasedatum: 22-11-2011 | Label: Duplicate Records | MySpace

Tracklist:
1. Broken Shaped Atom
2. Worms of Sulphur
3. White Knuckled Cosmos