Wat ooit begon als een van de meest toonaangevende bands in de black metal en folk scene, is tegenwoordig een van de vreemdste eenden in de muziek wereld. Ik heb het dan natuurlijk over Ulver. De band brengt tegenwoordig alleen nog maar elektronische en experimentele albums op de markt. Dit zorgt voor enorm veel haters, maar ook voor een heleboel volgelingen. Gelukkig ben ik zelf een fanboy, en sta dan ook te popelen om dit nieuwe materiaal te horen. Het schijfje heet Wars of the Roses en zal weer garant staan voor een vlucht naar het onbekende. Here we go!

De plaat begint lekker ritmisch met February MMX. Het nummer opent met een alternatieve drum passage en wordt rustig begeleid met een bassgitaar en een vrolijk keyboard intermezzo. Naar mate het nummer vordert wordt de luisteraar getrakteerd op een sappig refrein waar de stem van Garm heel goed naar voren komt. Deze sfeer geeft je een gevoel van vrijheid en zou perfect passen als songtrack van een of andere mysterieuze film.

Een andere highlight op deze plaat is Providence. Het is een nummer wat me laat denken aan de band Antimatter. De oorzaak hiervan zijn de vrouwelijke vocalen in combinatie met een piano melodie. Dit legt bij mij de link met het album Lights out en is iets wat ik alleen maar kan aanmoedigen. Om enige variatie te bieden is een post-rock gedeelte aan de track toegevoegd, wat zorgt voor een zeer aangename wending. Alleen de outro van ongeveer 3 minuten valt tegen. Deze bestaat uit wat vage geluidseffecten en zorgt voor behoorlijke verwarring.

Gedurende het album verder gaat, merk je dat dit werk een link heeft met de twee voorgaande twee releases. Het lijkt alsof ze de beste ingrediënten opnieuw hebben gebruikt en er vervolgens deze smakelijke pizza van hebben gemaakt. Het bevat de experimentele aspecten van Blood Inside, en beschikt over de rustige passages van Shadows of the Sun. Een goede combinatie, want het pakt op een zeer verfrissende manier uit. De nummers England & Island zijn goede voorbeelden hiervan. Je wordt in een elektronische mengelmoes gegooid die alle kanten op zwiept. Is het niet met een zweverige stem, dan is het wel met jengelde gitaren en dreigende drums.

Het enige echte minpunt, wat ik echt niet begrijp, is de hekkensluiter Stone Angels. Je krijgt een soort yoga muziek voorgeschoteld waarin een gedicht wordt verteld in vermenging met zeer vage muziekfragmenten. Om het dan nog helemaal verbazingwekkend te maken, duurt het hele stuk ook nog eens bijna een kwartier. Wat een knaller had moeten zijn, is een gesproken tekst die eindeloos door duurt. Ja, Ulver is experimenteel en apart, maar dit gaat mij zelfs te ver.

Over het algemeen is het dus een prima album. Het sluit aan op de weg die de band tegenwoordig is ingeslagen. De black/folk periode is definitief voorbij, en we hebben weer een kunstwerkje erbij in hun huidige stijl. Het kan niet tippen aan het epische niveau van Blood Inside, maar is veel beter dan de rare ambient stijl op Shadows of the Sun. Een goed alternatief voor als je eens wat anders wil dan metal en je even helemaal ‘zen’ wil worden met je innerlijke ziel.

Releasedatum: 25-04-2011 | Label: Kscope music | Myspace

 Tracklist:
1. February MMX
2. Norwegian Gothic
3. Providence
4. September IV
5. England
6. Island
7. Stone Angels