Je hebt black metal (Dimmu Borgir, Immortal) en death metal. (Cannibal Corpse, Vader) Met experimenteren kun je dit zelfs combineren. Dit heet blackened death metal. Een groot voorbeeld hiervan is Behemoth. Maar kunnen andere bands dit trucje ook beheersen? Neem nou het solo-project van gitarist Luka Milojica, genaamd Haiduk.

Terwijl door de koptelefoon het eerste liedje knalt, valt het vanaf de allereerste seconde op hoe slecht de productie is. Hier heeft heel het album onder te lijden. De drums klinken niet goed en de bas is de ene manier niet en op de andere manier té aanwezig. Met een betere productie zou dit album vele malen beter geklonken hebben.

Ondanks dat de teksten over onderwerpen gaan als folklore en mythes, is dit niet te merken aan de muziek zelf, alleen de keyboards die je in sommige nummers aantreft. Sledge en Demon Descent laten dit zien en dit element is ook, in mijn ogen, het beste gedeelte van dit album. Deze twee nummers zijn ook de beste twee van het album.

Maar deze twee nummers hebben ook geen kippenvelmomenten, zelfs geen moment dat ik goedkeurend mijn hoofd aan het werk zet. En dit geld al helemaal niet voor de rest van het album. Dit is een album met leuke momentjes. Maar de nummers verschillen te weinig, de productie is onder de maat, er is geen melodie te herkennen in de meeste nummers etc. Kortom: Dit is een album van als je het hebt, luister het eventueel een keertje door en laat het voor wat het is. Haiduk is een band die zich live kan gaan bewijzen, maar als de band nog een album als dit uitbrengt, zal de toekomst niet veelbelovend zijn.

Releasedatum: 01-01-2010 | Label: Eigen beheer | Website

Tracklist:
01.  Grom
02.  Entering The Lair
03.  Dark Foret Path
04.  Sledge
05.  Timestill Abyss
06.  Demon Descent
07.  Subterranean
08.  Forgotten