Italië kent behalve pizza, pasta en een scheve toren ook Fleshgod Apocalypse. De band, die bestaat uit ex-leden van onder andere Tyrannic Ethical Reconstruction en Hour of Penance, maakt al een jaar of drie Technical Death Metal. Het debuutalbum Oracles stond vol met razendsnel drumwerk, zwaar agressieve grunts en enorm snelle nummers. Vorig jaar verscheen de EP Mafia en sindsdien nam de band een belangrijke beslissing om hun muziek symfonischer te maken door middel van toevoeging van pianist Francesco Ferrini. Veel melodie en enorm hoge opera-achtige uithalen zorgde ervoor dat Fleshgod Apocalypse nieuwe deuren deed openen. Nu is daar Agony. Een vijftig minuut durend epos doordrenkt met zwaar technische death metal en dit alles ondersteund door epische klassieke muziek.

Dit is ook precies wat Agony biedt. De nieuwe weg, de symfonische en klassieke weg waarbij op vocaal gebied hoge uithalen niet vermeden worden, zal sommigen bekoren en anderen doen beslissen deze band uit het oog te verliezen of zelfs volledig af te schrijven. Vergelijk dit nieuwe werk met een agressieve en razende opera met zeer bizarre en soms zelfs over-the-top stukken ondersteund door een continue razende blastbeat. Op de intro Temptation, een zeer spannende intro, en de outro Agony, waar we rustieke pianostukjes horen, na wordt er steevast doorgebeukt op zeer hoog niveau. Je hoort vakmanschap en er is sprake van flinke ontwikkeling. Dit uit zich onder andere door het feit dat de nummers naadloos in elkaar overlopen waardoor dit album één geheel in plaats van losse nummers.

Agony luister je ook in één ruk uit en is zelfs na meerdere luisterbeurten maar moeilijk te bevatten. Er vallen eigenlijk geen hoogte- en/of dieptepunten op te noemen van dit nieuwe bombastische werk. Alle nummers hebben een logische opbouw en vooral in de refreinen komen de cleane uithalen wat meer naar voren. Dit laatste is tevens ook een heikel punt voor band, want soms (The Hipocrisy en The Violation) zijn de uithalen tegen het vocale bereik aan, en dat zal bij sommigen wenkbrauwen doen fronzen. Maar de meesterwerken The Forsaking en The Opression laten zien waar te band toe in staat is: hoogwaardige theatrale symfonische metal maken. Het afsluitende pianostuk Agony zorgt voor wat broodnodige afkoeling en sluit dit stukje kwaliteit hoogwaardig af.

Druk, agressief en indrukwekkend zijn de juiste superlatieven die bij Agony passen. Het is een logisch vervolg op Mafia waarbij er vele malen melodischer en symfonischer gespeeld werd dan voorheen met melodieën die zonder moeite verwerkt kunnen worden in films. Er zijn geen minpunten op te noemen op dit nieuwe werk. Een zeer bijzondere ontwikkeling van een band die zich met dit album geweldig goed op de kaart hebben gezet.  Magnifico!

Releasedatum: 09-10-2011 | Label: Nuclear Blast | Facebook

Tracklist:
01. Temptation
02. The Hypocrisy
03. The Imposition
04. The Deceit
05. The Violation
06. The Egoism
07. The Betrayal
08. The Forsaking
09. The Oppression
10. Agony