Singularity is het tweede album van Divinty en brengt je een mix van brute Thrash, Progressive en Brutal Death Metal. Verwacht dus op deze plaat zeker geen slappe meuk, maar gewoon een zeer stevige portie metal met alles wat je daar maar bij kunt bedenken: diepe growls (en melodieuze clean vocals), strakke gitaar riffs en vlammende drums. Op papier krijg je dus al gelijk de indruk dat dit wel lekker moet klinken, dus zet je speakers maar op 10 en dan gaan we eens kijken wat deze plaat ons te bieden heeft.

Het openingsnummer van dit album is Abiogenesis. Heilige God, wat een lekkere grunts komen er uit zanger Sean Jenkins. Ook laten de gitaren ook even hun aanwezigheid merken door een uiterst aardig technisch riffs te spelen. Beg to Consume gaat er gelijk hard op. Zonder enige genade worden je oren aangevallen door geweldige grunts, prachtig drumwerk, en laten we niet vergeten, die pareltjes van een gitaren die ons op ‘t eind van het nummer ook nog even vermaken met een leuk solo’tje. Lay In The Bed You’ve Made, een nummer wat nogmaals laat horen dat progressive metal niet alleen maar draait om agressiviteit, snel beukwerk, maar dat het ook prachtig en melodieus kan zijn. Zo heeft dit nummer clean vocals die zeker wel een extra dimensie toevoegen aan het nummer. Ook het contrast tussen de clean vocals en grunts/ growls is heel aardig om aan te horen.

Wederom laat Sean Jenkins zien dat hij een geweldige zanger is. Monsters Are Real. Sorry, ik moet bij die titel gelijk denken aan die over populaire/ gehypte emocore bandjes, maar zover zit dit nummer er ook niet van af. Dit nummer heeft weldegelijk een death/ metalcore feeling. Felle screams, agressief beukwerk en shredgeweld met soms de kinderlijke vrolijkheid die we kennen van bands als Iwrestledabearonce en HORSE The Band. Maar desondanks is het toch zeker niet verkeerd en is het ook een aardige variatie op de voorgaande nummers. Embrace the Uncertain, Met dat uncertain kan ik me helemaal vinden, want wat moet ik nu van dit nummer vinden? Een traag piano intro, dan wat melodieus gitaar werk, waar we dan nog eens clean vocals bij krijgen? Laten we gewoon zeggen dat de heren van Divinty het progressieve deel in hun muziek uiterst serieus nemen en gewoon alles bij elkaar mikken, en dat ze er dan ook nog een mooi geheel van weten te maken.

En dat zegt wel zo’n beetje waar Divinity staat met deze plaat. Heel veel verschillende stijlen hebben hun weg gevonden naar dit album. De band heeft het er ook zeker niet slecht van afgebracht, al vond ik de afwisselingen soms nogal uiterst willekeurig en kreeg ik nogal de twijfels of dat het nog wel goed zou komen met de muziek. Maar na het zaakje nog eens een keer extra te luisteren en de nummers gewoon stuk voor stuk beschouwen in plaats van een geheel kan ik zeker weten concluderen dat het gewoon een enorm goede plaat is. Een grote pluim voor deze mannen dat ze zo’n divers album hebben weten neer te zetten. Het is al een kunst om één stijl goed uit te werken, laat staan dat je er meerdere voorgeschoteld krijgt.

Releasedatum: 24-04-2010 | Label: Candlelight Records | Myspace

Tracklist:
1. Abiogenesis
2. Beg To Consume
3. Lay In The Bed You’ve Made
4. Emergent
5. Transformation
6. Monsters Are Real
7. Embrace the Uncertain
8. Formless Dimension
9. Approaching The Singularity