Is een introductie nodig? Al jaren maken de Zweden platen van ongekend niveau. Na de ietwat teleustellende plaat Twilight Of The Thunder God (2008) komen de heren weer terug met alweer hun achtste langspeler. Blijven ze steken op de sound van de voorganger of komt er vooruitgang?

Ook boegbeeld van de band Johan Hegg (vocals) vond het geluid van de voorganger wat tegenvallen. Hij beschrijft het nog steeds als een sound van een klassiek heavy metalalbum. Maar daar komt verandering in! Surtur’s Rising is weer een plaat die de vertrouwde fan meteen kan aanhoren. Ikzelf kan vanaf War Of The Gods niet stil zitten door de harde, maar toch melodieuze muziek die de heren afleveren. Van de loeiharde gitaren tot het nodige brute drumwerk. Ja, het zit wel snor met het nieuwe album om het oude Amon Amarth-gevoel weer terug te krijgen. Misschien voor sommigen zelfs iet te veel. Maar hoogtepuntjes als A Beast Am I weet me helemaal omver te blazen.

Voor het aanzetten van de plaat vroeg ik me af: Komt er ook progressie in de sound? Gaan ze iets veranderen? Het antwoord is nee. Waarom zou je als je een enorme fanschare hebt en een sound die je bevalt compleet van koers wijzigen? Nee, verassingen heeft dit album niet, maar een kniesoor die daarom zeurt. Is dit je eerste Amon Amarth ervaring? Mocht je het waarderen, dan zul je de rest van de discografie van de vikingen zeker waarderen.

Muziek krijgt een dikke pluim. Maar is Johan Hegg na al die jaren het niet een beetje zat om alom gruntend de folklore van de vikingen te vertellen? (schreeuwen, wat je wilt) Blijkbaar niet, want deze keer gaat het om de vuurreus Surtur. Een van de figuren in de overgebleven vikingverhalen. Hij ziet hoe het universum gecreëerd word, maar hij vernietigt het zelf ook met zijn vuurzwaard waardoor uit de as een nieuwe wereld geboren kan worden. Een alom interessant verhaal. Mijn favoriete punt van Amon Amarth (de teksten) zijn weer gelukt. Wat een epische ervaring geven die lyrics af!

Aan het eind komt een vreemde eend in de bijt. Een cover van System Of A Down. Wie?! Ja, de nu- metalband. Uiteindelijk weet Amon Amarth er een leuke toevoeging van te maken, maar het was onnodig. En het nummer past ook niet in het totaalplaatje van dit album. Misschien een idee om een coveralbum uit te brengen? Want zo’n plaat van de vikingen zou ze in principe goed afgaan denk ik.

Concluderend kunnen we wel zeggen dat deze vikingen goed werk hebben afgeleverd, afgezien dat de sound heel veel (te veel?) op de oude lijkt. Nieuwe- en oude fans zijn hier voorlopig mee zoet. De melodic death metal verwoest alles op z’n pad, net als de reus in het conceptverhaal. Lekker toepasselijk, niet?

Releasedatum: 25-3-2011 | Label: Metal Blade | Myspace

Tracklist:
01. War of the Gods
02. Töck’s Taunt – Loke’s Treachery Part II
03. Destroyer of the Universe
04. Slaves of Fear
05. Live Without Regrets
06. The Last Stand of Frej
07. For Victory or Death
08. Wrath of the Norsemen
09. A Beast Am I
10. Doom Over Dead Man